2 MİM: KÖTÜ HİSSETME ve ACAYİP SORULAR MİMİ

Aslında şu an gözlerimden uyku akıyor, ama nafile söz ağızdan bir kez çıktı, sahurda bu postu yazacağımı söylemiştim, elim mahkum yazıyorum.

İftardan beri ayaktayım, oturduğum vakitlerde ise barbunya ayıkladım, hatimimi okudum, sahurumu yaptım, biraz yemek tarifi bakındım 10 dakika kadar ve alışveriş listemi oluşturdum. 

Pazar günü iftara misafirlerim var, geleneksel aile iftarımız. İçin ilginç tarafı, bundan daha önce bahsetmiştim;  son bir kaç yıldır dayımlar her Ramazan ayrı evlere iftara geldiler, hatta aramızda epey bir espri konusu olmuştu, hatta şimdi aaa sen hala aynı evinde misin diyorlar :)

Neyse şimdilik iftar davetini kısa kesiyorum,  bunun hakkında post hazırladığım zaman zaten uzun uzun konuşuruz.

Şimdi mimlere geçelim:

Bu mimleri diğer mimlerde olduğu gibi yine Sade ve Derin arkadaşım gönderdi, kendisine çooook teşekkür ediyorum beni hiç bir zaman unutmaz, sağolsun hep mimler.

Daha önce birkaç kez daha mimlemişti ama ben vakitsizlikten cevaplayamadım maalesef.

Bu sefer sıcağı sıcağına cevaplıyorum, hadi bakalım gelsin sorular ve cevaplar:

Kötü Hissetme Mimi:

Mimin konusu kendinizi kötü hissettiğinizde yaptığımız şeyler:

Kendini kötü hissetmek benim sıklıkla yaşadığım bir durum.

Cevabı ise her zaman yaptığım gibi kendimi eve kapatırım, kimseyle görüşmek istemem, telefonlarıma cevap vermem hatta kapatırım, gözüm dalar öyle boşluğa bakar dururum, ya da tv açar boş boş bakınırım.  Hiç ama hiç bir iş yapamam, bütün gün sadece yatarım...

Mimi yazarken bile kötü oldum, bir de ben bunu yaşarken nasılım anlayın artık...

 Geldik ikinci mime: 

Acayip sorular:

1. Çaresi bulunmayan bir hastalığa yakalandınız ve bunun sonucunda 1 yıllık ömrünüzün kaldığını öğrendiniz.  Kalan bir yılınızda ne yapardınız ?

En başta her şey Rabbimin takdiri diye düşünürdüm, önce güzel bir tevbe ederdim. Yakınlarımla helalleşir ve ömrümün kalan kısmını ibadetle geçirirdim...

2. Fobileriniz, takıntılarınız var mı ?  Varsa neler ?

Oooo tam adamına soruldu yani, börtü böcek dahil (karınca hariç) bütün hayvanattan korkarım, elimde değil, gördüğüm an çığlığı basarım. En büyük kabusum ise yılışık sırnaşık kediler ve arılar. Avazım çıktığı kadar bağırırım ve sonrasında sinir krizleri geçiririm bu derece ciddi korkuyorum, üstüme gelmeyin.

Takıntılarım ise mesela bulaşık makinesine; aynı tabak desenlerini araya başka şey karıştırmadan dizmek,

illa ki uyumlu giyinmek, zıtlıklardan pek hoşlanmam vs. vs. O kadar çok ki hngi birini yazayım. :) 

3.Bir sabah kalktınız ve dünyada hiç bir insan olmadığını öğrendiniz, ne yapardınız ?

Hıımmm ben böyle çok film izledim ya, ne yapayım tek başıma dünyanın ne kadar sefası kalırsa onu sürerdim, ama hiç olmasa yanımda sevdiğim biri olaydı. :)

4.Dünyayı dolaşmak isteseniz hangi ülkeden başlardınız ?  Neden ? 

Önce kendi yurdumu karış karış dolaşır, sonra Rusya'dan başlayarak bütün ülkeleri  gezerdim. Neden Rusya, çünkü mimari yapısı çok hoşuma gidiyor bana sanki masallardaki bir şehir gibi geliyor.

5. İtiraf edin prens/prensese dönüşür diye kaç kurbağa öptünüz ?

Böğğkkk benim gibi bütün hayvandan korkan biri kurbağaya hayatta yaklaşmaz üstüme sıçrar diye :)

6. En son yaşadığınız küçük düşürücü unutamadığınız olay ?

Şu an uyku sersemi hiç aklıma gelmiyor, ama aklıma geldiği an yazarım...

7. Asla yanınızdan ayırmadığınız 3 şey ?

Cüzdan, cep telefonları, anahtar.

8. Hayatınızın bir kitap/film olmasını isteseydiniz hangi kitap/film olsun isterdiniz ?

Daha küçüktüm Çalıkuşu'nu okuduğumda hatta ağlamıştım, sonra defalarca okuyup her seferinde etkilenmiştim.  Artık okunmaktan cildi dağıldı kitabımın...

Film olarak aklıma bir şey gelmiyor.

9. En yakın arkadaşınızın uzaylı olduğunu ve sizi ilk denek olarak kendi gezegenine götüreceğini öğrendiniz, ne yapardınız ?

Yeter ki buralardan uzaklaşayım, hemen atlar giderdim...

10. İsviçreli bilim adamları görünmezlik hapını buldu ve siz bu hapı kullanan ilk kişisiniz.  Hapı kullandıktan sonra yapacağınız ilk şey nedir ?

Dünyanın ve insanlığın hayrına bir şeyler  yapardım her halde. 

Bir de kötü niyetleri insanları hoooppppp diye alıp okyanusa bırakırdım dünya böylece pisliklerden temizlenmiş olurdu...

Şimdi mimlediklerime geçersek, uzun zamandır blog aleminden uzağım kimler mimlendi, kimler cevapladı bilemiyorum ama adettendir hadi bende yazayım bir kaç isim:

Dilekce,  Güzel şeyler dükkanı, Ekim ve Nisan, Pembe Deniz, Cadı kızın dırdırı, Cici bici şeyler, Gurme şirine, Yemek sevdam (Elif), Fransali gelin, Armutun sapı (Hilal),  Değmesin yağlı boya, Sevecen, Sessiz teyyare, Swotpisces, Umut sepeti (Zeliha) Nilerk, Nil, Çiçeklendim ve adı şu an aklıma gelmeyen ama mimlenmeyen arkadaşları da mimliyorum. 

Hadi bakalım düşünme sırası sizde :)

Saat oldu sabahın altısı, bana artık iyi uykular zaten şunun şurasında 3-4 saat ancak uyuyacağım. ,

Hepinize de hayırlı sabahlar ve iyi hafta sonları diliyorum.

2012 İFTAR DAVETLERİNDEN

Merhaba ben geldim :)
Efendim her ne kadar artık yarılamış bile olsak hepinize hayırlı Ramazanlar.

Birkaç gün sonra bir ay olacak blogumdan ayrı kalalı.

Bu zaman içinde yoo hayır tatile falan çıkmadım biz bu senede İstanbul'u bekliyoruz :)

Başlarda çok yoğundum, gezdim tozdum, çalıştım, uğraştım didindim, bir türlü blogumla ilgilenecek vakit bulamadım, sonrasında ise bir tembellik geldi sormayın gitsin, kumanda panelinin yolunu unuttum.

Bu tembelliğimin sebebi biraz fotoğraf yükleme sorunundan kaynaklanıyor, daha önce bahsetmiştim.

Ne büyük rahatlıkmış meğer kumanda panelinden tek hareketle bir sürü fotoğraf yüklemek :(

Şimdi flickrdan yüklemeye çalışıyorum post içine, onun kolaylığını bulamadım maalesef fotoğraf tek tek yükleniyor.  Bu da beni uğraştırıyor.

Neyse bu akşam her şeye rağmen inad edip girdim kumanda paneline sağolsun sesim çıkmadığı için beni merak eden arkadaşlarım olmuş, kendilerine teşekkür ediyorum, sevgilerimi gönderiyorum.

Aslında bu sabah (sahur sonrası namazı beklerken :) ) yeni post yazmamım sebebi, dün gece bu yılın ilk iftar davetini vermiş olmamdan kaynaklanıyor.

Birkaç gün önceden biraz rahatsızlanmam sebebiyle her şeyim bu güne kaldı, evimin temizliği, hazırlığım, ama Rabbim kolaylığını verdi ve hallettim ama herşey sonda yetişti.

Hatta arkadaşım geldi salataya yardım etti sağolsun.  

Beyler geldikten sonra ancak sofranın son eksikleri yerleştirildi.

Ben mutfakla ilgilenirken son dakika ezan ha okundu ha okunacak, eşime verdim fotoğraf makinasını masayı çeksin diye.

Arkadaşlar gittikten sonra, fotoğrafları yükledim bilgisayara, o da ne ?

Eşim canı sağolsun sanki masa değil manzara çekmiş  :)

Başta baya bir moralim bozuldu fotoğraflar istediğim gibi değil diye.
Oysa ne hayaller kurmuştum bloguma yeni post yazacaktim, ama maalesef hayallerim suya düştü. Yani o an öyle düşündüm. 

Hatta twitterda biraz bahsettim, neyse sonra ben fotoğrafları epey bir kestim biçtim ve ortaya karışık bir şekil yaptım :) Aslında burada kocaman gördüğünüz fotoğraflar, bütün fotoğrafların neredeyse altıda biri kadar, o kadar küçülttüm yani.

Fena olmadı aslında ben beğendim fotoğrafların böylesini, hiç yoktan iyidir değil mi?
Şimdi geçelim bakalım bu tembel Fatma neler hazırlamış :)



Menümüzde:

İftariyelikler
Yoğurtlu buğday çorbası (soğuk)
Zeytinyağlı ve yoğurtlu kabak
Çoban salata
Pancar salatası
Zeytinyağlı yaprak sarması (arkadaşım getirdi)
Fırında köfte patates
Patlıcanlı bulgur pilavı
Prenses tatlısı

vardı.

Menüde yoğurtlu şeyler çoğunluktaydı, onu mu yapayım bunu  mu derken, aa bak bu çok iyi olur diye düşünürken ortaya birkaç çeşit yoğurtlu çıktı.

Yaprak sarmasını benim çok sevdiğimi bildiği için arkadaşım getirdi, sağolsun.

Buzdolabında kaç ay önce aldığımı bile unuttuğum pancarlarım vardı, ha bugün yapayım ha yarın derken nasip bugüne imiş.

Onları da değerlendirdim, zaten meze gibi oldular bir nevi tadımlık.

Prenses tatlısı ise Emine Beder'in tarifi ilk evlendiğim zamanlarda yapardım, yıllar olmuş yapmayalı.

Artık pasta siparişlerim olduğu için (bundan da en kısa zamanda bahsedeceğim) pastaları düzeltirken kenarlarından ayırdığım pandispanya parçalarını; pasta kreması hazırlayıp  içine karıştırdım sonra tepsiye döktüm, Üzerine ise çikolata sosu döküp servis yaptım. Hem evdeki kalan pandispanya parçalarını değerlenmiş oldum, hem de ortaya güzel bir tatlı çıktı.

Tek taşımı kendim aldım :)

Peçete halkalarımı çok uzun aramalarım sonucunda, taa baharda; en uygun fiyata trendyol'da biev kampanyasından almıştım, uzun zamandır kullanmayı bekleyen tek taşlarımı ilk olarak bu gece kullandım. 

Kullandığım masa örtüsü aslında dantel her ne kadar pek belli olmasa da, altında aynı renkte bir de kumaş var.

Onu da geçen kış Viaportta ki English home'dan almıştım, 14,50tl gibi çok uygun bir fiyata, yine ilk kez bu akşam kullandım.

Peçetelerimi yine English homedan bayıla bayıla almıştım, o kadar güzel desenler vardı ki hayran kalmamak elde değildi.

Üstalik fiyatları ise yanlış hatırlamıyorsam indirimde sadece 2 tlydi.

Şu an kendimi birden kombin fotoğrafı hazırlayan bloggerlar gibi hissetttim, --şunu burdan aldım, -bunu şurdan aldım falan filan :))

Sanki çok merak ettiniz de, bende tutmuş ayrıntılı yazıyorum, neyse mazur görün artık ne de olsa 1 aydır bloguna uğramamış ve şimdi acemilik çeken biri var karşınızda. :)

İşte efendim bizim güzel ve keyifli geçen bir iftarımızda daha böylece geçmiş oldu.

Bu arada şaka maka geldi geliyor derken Ramazan-ı şerif neredeyse yarı oldu, ben birgün iyiysem birgün 

kötü oluyorum, acaip susuyorum.

Aslınd adurumun biraz da psikolojik olduğunu düşünüyorum, çünkü imsak vakti bittiği gibi susamaya başlıyorum. 

Tıpkı şu anda olduğu gibi.

Ayrıca gece gündüz kavramını da karıştırdım artık, gündüzleri uyuyorum, akşam iftara saatine yakın ayılıyorum, hele iftar sonrasında sanki sabah kahvaltımı yapmış da güne başlıyormuş gibi oluyorum. :)

Peki sizler de durumlar nasıl?

Sizin Ramazan-ı şerifiniz nasıl geçiyor?

Maşaallah bende ne yazmışım yani, durup bir geriye baktım da destan yazıyormuşum neredeyse :)

Burada sözü bitireyim artık, bundan sonra belli bir düzende gelir inşallah postlarımız...

Hepinize en içten sevgilerimle, hoşçakalın...

BERAT KANDİLİNİZ MÜBAREK OLSUN

Berât veya Berâet, sözlük anlamı itibariyle, temize çıkarmak, bir şahsın, hakkında iddia edilen suçtan uzak olduğunun veyâ işlediği söylenilen suçun gerçekte suç olmadığının anlaşılması anlamındadır. Ayrıca Berât, kurtuluş vesîkası anlamına da gelmektedir.

Allahü teâlâ dört kimseyi dört şeyle töhmetten, iftiradan berât ettirmiştir. Yusuf aleyhisselâmı şâhitle, Mûsâ aleyhisselâmı elbisesini taşıyan taşla, hazret-i Meryem’i çocuğunu konuşturmakla, hazret-i Âişe’yi Nur sûresinin 26. âyet-i kerîmesiyle berât ettirmiştir. Peygamber efendimiz buyurdu ki:
(Âhirette pek çok kimse, hesâba çekilmeden Cennet’e girerler. Onlar için mîzân, terâzi kurulmaz. Onlara verilen sayfalar üzerine; “Lâ ilâhe illallah, Muhammedün resûlullah. Bu filânın oğlu filânın Cennet’e girmesinin ve Cehennem’den kurtulmasının berâetidir” yazılır.)
“BERÂTIMI VER!..”
Abdullah ibni Ömer hazretleri bir gün Resûlullah efendimizin huzûruna gelince;(Kıyâmet günü herkesin berâtı, yani kurtuluş vesîkası, her işi ölçüldükten sonra verilir. Abdullah’ın berâtı ise, dünyâda verilmiştir) buyururlar. Sebebi sorulduğunda;(Kendisi verâ ve takvâ sâhibi olduğu gibi, duâ ederken “Yâ Rabbî! Benim vücûdumu, kıyâmet günü o kadar büyük eyle ki, Cehennemi yalnız ben doldurayım. Cehennemi insanla dolduracağım diye verdiğin sözün böylece yerine gelmiş olsun da, Muhammed aleyhisselâmın ümmetinden hiç kimse Cehennemde yanmasın” diyerek din kardeşlerini kendi canından dahâ çok sevdiğini göstermiştir) buyurdu.

Bir hac zamânında bir kimse, Ebû Amr ez-Zücâcî hazretlerinin yanına gelerek;
-Haccımı yaptım. Berâtımı ver. Senin arkadaşların, berâtımı almam için beni sana gönderdiler deyince, Ebû Amr ez-Zücâcî hazretleri, o kimsenin gönlünün temiz ve saf olduğunu görür ve ona şaka yaptıklarını anlar. Daha sonra o kimseye, Kâbe’nin kapısı ile Hacer-ül-esved arasındaki Mültezim’e işâret ederek;

-Git oraya ve yâ Rabbî! Bana berâtımı ver, de! buyurur. Bir süre sonra o kimse, elinde bir kâğıt ile geri döner. Kâğıdın üzerinde yeşil hat, yazı ile; “Bismillâhirrahmânirrahîm. Bu falan oğlu falanın Cehennem’den berât kâğıdıdır” yazılıdır.

Her sene, Şa’bân ayının 15’inci Berât gecesinde o senede olacak şeyler, ameller, ömürler, ölüm sebepleri, yükselmeler, alçalmalar, yani her şey Levh-i mahfûzda yazılır. Muhammed Ma’sûm hazretleri, vefât ettiği sene, Şa’bân ayının 15’inci gecesi, yâni duâların kabûl olduğu, ecellerin takdir edildiği Berât gecesinde, talebelerinden bâzı hâdiseleri sorup cevap alır. Sonra da;

-Bir kutbun ismini yaşayanlar defterinden sildiler buyurarak, vefât edeceğine işâret ederler.

Atâ bin Yesâr hazretleri buyuruyor ki:
“Şâban ayının on beşinde, yâni Berât gecesinde o yıl içinde ölecek olanların listesi Azrâil aleyhisselâma verilir. Bu arada ev yapan, ağaç diken ve yeni evlenen nice kimseler vardır ve isimleri bu listededir. Fakat onlar bunu bilmezler.”

ÇOK DUÂ ETMELİ...
Muteber kitaplarda bildirilmekte duânın müstecâb olduğu zamanlar şöyle sıralanmaktadır:
“Receb ayının ilk Cumâ gecesi olan Regâib gecesi, Şâban ayının on beşinci yani Berât gecesi ve günü, mübârek geceler, Cumâ günü, hatîb minberde iki hutbe arasında oturduğu vakitten namaz kılıncaya kadar, her gecenin son üçte birinde yani seher vaktinde, ezân ve ikâmet okunurken, bilhassa ‘hayyealelfelâh’ dedikten sonra, Allah yolunda cihâd ederken, her namazdan sonra, Kur’ân-ı kerîmi okuduktan sonra, her secdeden sonra, cemâat arasında, yağmur yağarken, Kâbe-i muazzamayı görünce, zemzem suyu içince yapılan duâ müstecâbdır. Musîbete uğrayanın o andaki duâsı da müstecabdır.”

Netice olarak berât, temize çıkmak, kurtulmak anlamındadır. Berât gecesi gibi kıymetli gecelerde, duâ ederek, yalvararak, tövbe ederek, günahlardan kurtularak, berâtımızı almamızı nasib eylesin Rabbimiz... Muhammed Rebhâmî hazretlerinin buyurduğu gibi:
“Berât gecesinde çok duâ etmeli, kötü sondan, îmânsız ölmekten Allahü teâlâya sığınmalı, Cehennem ateşinden kurtuluş berâtı, bereket, rahmet, mağfiret ve âfiyet dilemelidir.”


Kaynak:  osman-unlu.com 


Hak Teala'nın elinden nurdan Berat'ı alabilmek ve bir sonraki seneye günahsız varabilmek duasıyla...
Hayırlı kandiller...

HAYIRLI CUMALAR

İyi kimselerin son sözleri

* İbni Münkedir hazretleri ölüm döşeğinde ağlıyordu. Sebebini sordular. “Kasten büyük bir günah işlemedim. Önem vermediğim küçük bir günah, Allah’ın gazabına sebep olduysa diye korktuğum için ağlıyorum” dedi. * Âmir bin Abdülkays da ölürken ağlıyordu. Soranlara, “Boşa geçirdiğim günlerim için ağlıyorum” dedi. * İbni Mübarek hazretlerinin ölürken yoksul hâlini gören azatlı kölesi İbni Abdullah ağlamaya başladı. “Sen ne kadar zengin idin, evinde bir şey kalmamış. Bu hallere mi düşecektin” diye sızlandı. İbni Mübarek hazretleri, “Ağlaman lüzumsuzdur. Ben zengin olarak yaşamak, fakir olarak ölmek için dua ederdim. Allahü teâlâ da duamı kabul buyurdu” dedi. * Salih bin Mismar’a “Ölüyorsun, çoluk çocuğu birine emanet etmeyecek misin?” dediler. O da “Onları âcizlere emanet edemem, Allah’tan utanırım” buyurdu. * Ebu Süleyman Darani, ölürken “Ne mutlu sana ki, affı ve rahmeti bol Allah’a gidiyorsun” dediler. O da, “Evet iğneden ipliğe her şeyin hesabını vermek üzere gidiyorum” dedi. * Sırri Sekati, ölüm döşeğinde kan-ter içinde iken, kendisini yelpaze ile serinletmeye çalışan Cüneyd-i Bağdadi’ye, “Ciğerleri yanan adama yelpazenin ne faydası olur?” buyurdu. * Hikem bin Abdülmelik, baygın yatarken, orada bulunan biri “Ya Rabbi, bu kimse pek iyi bir hayat yaşamadı, fakat cömert idi, ölümü ona kolaylaştır” diye dua ederken Hikem bin Abdülmelik gözlerini açıp dedi ki: Azrail aleyhisselam geldi, “Cömertlerin canını rıfk ile alırım” dedi. * Salih bir zatın hanımı, efendisinin ölmek üzere olduğunu görünce ağlamaya başladı. Hanımına “Niçin ağlıyorsun?” diye sordu. O da, “Senin için” deyince, “Sen kendine ağla, ben 40 yıldır bugün için ağlıyorum” buyurdu. İbrahim Ziyad, “Ölü için sessiz ağlanabilir. Ama en iyisi, kendi akıbetini düşünüp ağlamaktır” buyurdu. * Büyük zatlardan biri, “Eskiden biz gittiğimiz cenazelerde herkes hüngür hüngür ağladığı için cenaze sahibinin kim olduğunu tanıyamaz, taziyede zorluk çekerdik” buyuruyor. Halbuki şimdi mezarlıkta bile gülenler oluyor. Bir gün kendisinin de öleceğini düşünmüyor. Bu gafletin sebebi işlenen günahlar yüzünden kalbin kararmış olmasıdır. * Bir sarhoş öldü. Hanımı cenazeyi yıkayıp defnedecek kimse bulamayınca, iki hamal tutup cenazeyi kabristana getirdi. Orada bir zahid, bir cenazenin namazını kılmaya hazırlanırken, onu görenler de gelip cenazenin namazını kıldılar. Fakat bir zahidin, bir sarhoşun namazını kılmasına hayret ettiler. Zahid dedi ki: “Bu gece rüyamda kabristana gitmemi, orada sahipsiz bir cenazenin namazını kılmamı söylediler. ‘O cenaze affedilmişlerden biri’ dediler.” Sarhoşun hanımından kocasının iyi yönleri olup olmadığını sordular. O da şöyle anlattı: “Beyim, fâsık idi, içki içerdi. Fakat namazını hiç terk etmedi. Sabah namazını hep cemaatle kılardı. Öksüzlere merhamet eder, onların nafakalarını temin ederdi. İçki içip ayıldığı zaman, “Ya Rabbi benim gibi fâsıkı Cehennemin neresine atacaksın” diyerek ağlar, içkiyi bırakamadığına üzülürdü.” Zahid bunları dinledikten sonra, “Demek affedilmesine bu güzel huyları sebep oldu” buyurdu. * Peygamber efendimizin son sözlerinden biri, Namaza dikkat edinidi. (İbni Mace) Hadis-i şerifte buyuruldu ki: (Her Peygamberin ümmetine son nefeste vasiyeti namazdır.)[Gunye]

kaynak: dinimizislam.com

KOLAY YOĞURT TATLISI

Yeniden merhaba :)

Bu aralar blogumla çok fazla ilgilenemiyorum, sıcakların gelmesi ile birlikte  bir yaz rehaveti başladı.  Yalnız olmadığımı düşünüyorum bu konuda, kendimi ne kadar zorlasamda bir türlü elim değmiyor.

Bu gün birazda kendimi zorlayarak aldım kucağıma bilgisayarımı.

Ve sizlere çook pratik şipşak bir tatlı tarifiyle geldim. 

Bu tatlıyı yaklaşık 12-13 yıl önce çok sevdiğimiz bir aile dostumuzun kızından öğrenmiştik.

Siz de öyle misiniz  bilmiyorum ama eskiden defterlere yazdığımız tariflere kimden aldıysam onun adıyla yazardım.

Bu tarife ''Özlem ablanın tatlısı'' diye yazmışım :)

Bir ara o kadar çok yapardık ki, abim ve babam çayın yanında mutlaka birşeyler isterlerdi, o zaman bu tatlı kurtarıcımız olurdu.   Tabii ben her zaman olduğu gibi bu tatlıdan da bıkmıştım, hatta içinden birgün yumurta kokusu almam ise bu tatlıdan soğumama sebep olmuştu.

Uzun gerçekten uzun zaman sonra (yaklaşık 7 yıl gibi) geçtiğimiz aylarda yengem yaptığı zaman hatırladım, aa evet böyle bir tatlı yapardık bir zamanlar dedim.

Bir akşam geç saatte haber aldığım misafirlerim için ilk aklıma gelen bu pratik tatlıyı yeniden yapmak oldu. :)

Sonuç yine her zaman ki gibi nefisti, eşim bayıla bayıla yedi, bende üzerinden geçen yıllar sonunda özlediğimi farketmiştim.

Yoğurt tatlısı (kolay)

MALZEMESİ:

3 yumurta

3 kahve fincanı şeker

3 dolu kaşık yoğurt

4 kahve fincan un

kabartma tozu

vanilya

Şerbeti İçin:

3 su bardağı şeker

3,5 su bardağı su

YAPILIŞI:

Yumurtayla şekeri, şeker eriyene kadar mikserde çırpın.

Yoğurdu ilave edip çırpmaya devam edin.

Elenmiş un, kabartma yozu ve vanılyayı da ekleyip biraz daha çırpın.

Küçük yuvarlak borcamı yağlıyıp üzerine biraz un serpin ve  karışımı boşaltın.

170 derecede pişirin.

Şerbeti için bir kaba şekeri ve suyu alın, şeker içinde eriyene kadar karıştırın.

Tatlı fırından çıkınca şerbeti üzerine gezdirin.

Tatlımız şerbetini çekince üzerine hindistan cevizi veya isteğe göre fıstıkla süsleyip servis yapın.

• Dikkat! Şerbet kaynatılmayacak :)
• Kahve fincanı dediğimiz türk kahvesi fincanı
• Benim gibi yumurta sevmiyorsanız vanilyayı iki adet kullanabilirsiniz.

İşte bu kadar basit ve pratik, ama sonuç çok leziz.

Tatlı krizlerine anında çözüm :)

Şimdi bana müsade, hepinize hayırlı akşamlar diliyorum.

Bir de bu akşam suskunlar gecesi, hadi iyi seyirler :)